فائزه عین آبادی·۲ ماه پیشاسطورهها کجایند؟عکسی الهامبخش سالهاست که در گالری گوشیام مانده و خاک میخورد.جوانی زیبا با چهرهای حماسی و سرشار از جدیت پیراهن خونین همکلاسیاش را بالا…
فائزه عین آبادی·۲ ماه پیشبلیط رایگانطبق عادتی که از کودکی داشتهام در بالکن میایستم و به کوچه نگاه میکنم.در حیاط برای بار سوم باز میشود، اما نه در کوچک که عابری پیاده قدم ز…
فائزه عین آبادی·۲ ماه پیشآزادیتمنای انسان معاصر، تمنای آزادیست.گفتمان عصر ما، حول مفهوم آزادی شکل گرفتهاست؛آزادی در بیان، در اندیشه، در آفرینش هنری، در مناسبات اجتما…
فائزه عین آبادی·۶ ماه پیشآن لباس لعنتی را دربیار!تو را از تنم درمیآورم،چون لباس پشمینی که در دل یک روز تابستانی به تن کردهام و سالهاست پوستم را میخورد.سالهاست که چون لباسی به تنم چسبی…
فائزه عین آبادی·۷ ماه پیشآرامستان صداسکوت آرامستان صداست؟ یا مجالی برای تجلّی آن؟نخست سکوت بود و آنگاه صدا سر برآورد و خودنمایی کرد.نخست نیستی بود، و سپس هستی تجلی یافت و رخ نم…
فائزه عین آبادی·۷ ماه پیشدام سرگشتگیخود را در راهرویی تنگ و نمور مییابم. دیوارها نمکشیدهاند، و بوی رطوبت و فرسودگی هوا را سنگین کرده است. هر گامی که پیش میگذارم، بخشی از ج…
فائزه عین آبادی·۱ سال پیشتوهم "خود"من، تصویریامکه خودم را نمیشناسم.نه لبخندم راست است،نه گریهام، صادق.نه آنکه در آینه میبینم، من است،نه آنکه در خاطرهی دیگران مانده.قهر…
فائزه عین آبادی·۱ سال پیشفضیلت رنجهفتساله بودم، قدم کوتاه بود اما سوالهای بلندبالایی داشتم. خالهام، در اوج تنگدستی و بیپولی، چهارمین فرزندش را به دنیا آورد. خانهشان همی…
فائزه عین آبادیدراز زبون خودش·۱ سال پیشاز زبان فرشتهی بیزبانماگر یک نفر در جهان به این فراخی اضافی باشد، آن شخص منم! به هرکجا که پا میگذارم جایی برای من نیست. هر که را که میبینم شبیه به من نیست. من…
فائزه عین آبادیدرنامـهای به تو که نمیخوانی·۱ سال پیشواقعیترین خیالدر دام استعارهها گیر افتادهامخیال بودن با تو واقعیترین تصویر ذهنی من از هیچ استای واقعیترین خیال منای ژرفترین نیاز منای هستترین نیست…
